Wigilia, dzielenie się opłatkiem, życzenia; w nocy Pasterka, gdzie rozbrzmiewają piękne kolędy. Zrobiło się jakoś cieplej, mimo zimna na dworze. Lubimy święta Bożego Narodzenia, bo jest w nich tyle radości i dobrych emocji. W kościele jest podniośle i uroczyście, a zarazem tak ciepło i miło. Te świąteczne dni przenoszą nas do innego, lepszego świata. Kolorowy żłóbek, ozdobione lampkami choinki, kolędy, sprawiają, że czujemy się dobrze. Czy w takiej sielankowej atmosferze potrafimy zastanowić się nad tym, co przeżywamy i odpowiedzieć na pytanie: Co tak naprawdę wydarzyło się tej nocy? Co jest najważniejsze w świętach Bożego Narodzenia?
Odpowiedź znajdujemy w słowie Bożym. Izajasz obwieszcza, że Bóg zaczął królować. Pan pocieszył swój lud, obnażył swoje święte ramię i wszystkie krańce ziemi mogą zobaczyć Jego zbawienie. A autor Listu do Hebrajczyków tak interpretuje słowa proroka: Wielokrotnie i na różne sposoby przemawiał niegdyś Bóg do ojców, a w tych ostatecznych dniach przemówił do nas przez Syna (Hbr 1,1-2). Natomiast św. Jan Ewangelista mówi: Słowo stało się ciałem i zamieszkało wśród nas (J 1,14).
Czy nie przyzwyczailiśmy się zbytnio do tych słów? Czy jeszcze robią na nas wrażenie?
Drodzy Młodzi Przyjaciele, tutaj nie chodzi o jakieś legendy czy mity. Tutaj nie chodzi o odczytanie fragmentów Pisma Świętego, bo tak trzeba. Słowa, które słyszymy, dzisiaj się wypełniają i realizują. Dziś Bóg zaczyna swoje królowanie.

W czwartek w naszej szkole odbyły się Jasełka. Inscenizacja przeplatana była wspólnym śpiewaniem kolęd. Nad przygotowaniem czuwał ks. Marian Kłus.
W piątek odbyły się wigilie klasowe, a po nich wigilia dla nauczycieli i pracowników szkoły.
Spokojnych Świąt Bożego Narodzenia. Zapraszamy do galerii - Jasełka

Informujemy, że zebrania z RODZICAMI odbędą się 20 grudnia (środa) o godzinie 17.00. Zebrania te są szczególnie ważne ze względu na zakończenie pierszego okresu roku szkolnego. Stąd prosimy o przybycie.

Dzień 6 grudnia w ZST-E rozpoczął się zwyczajnie. Jednak od początku wiadome było, że nie jest to zwyczajny dzień dla naszej szkoły... Po długiej przerwie rozpoczęliśmy świętowanie. Tradycja naszej szkoły jasno mówi o Mikołajkowych konkursach. Jury ocenia uczestników przyznając danym klasom punkty za pojedyncze konkurencje. Klasa, która zdobędzie największą sumę punktów jest nagradzana. W tym roku tematem Mikołajek była naszo gryfno gwara śląsko. Najwięcej zabawy dostarczyły wszystkim scenki kabaretowe, czyli krótkie kilkuosobowe przedstawienia związane z tutejszą gwarą. Niektóre klasy popisały się szczególną kreatywnością i przedstawiły swój autorski scenariusz. Inni skorzystali z pomocy gotowych już scenariuszy kabaretowych. Jednak oni również nie pozostawili widzów bez satysfakcji i zrekompensowali to znakomitą grą aktorską oraz urokiem osobistym. Kolejną konkurencją był quiz, który okazał się… być testem kreatywności. Uczestnicy mieli za zadanie napisać wierszyk oraz stworzyć miniplakat – wszystko w temacie Świąt na Śląsku. W przerwach między zabawami czas umilał nam zespół „Ro”. Ostatnią konkurencją były przebrania. Mieliśmy okazję zobaczyć m.in. Mikołaja, aniołka i prezent. Ostatnią atrakcją była familiada: Nauczyciele vs Maturzyści – podobno pierwsza taka w naszej szkole. Świetnie bawili się zarówno uczestnicy jak i cała widownia. Pan Dyrektor oczarował wszystkich swoim poczuciem humoru, a niektóre odpowiedzi na teleturniejowe pytania doprowadzały do śmiechu nawet najbardziej Scrooge'owych (chodzi o Scrooge'a z „opowieści wigilijnej”) osobników.
Podsumowując, uważam ten dzień za udany i myślę, że każdy kto brał w nim udział zgodzi się ze mną. Zapraszamy do galerii - Mikołajki

Dnia 6 grudnia br. odbyła się w naszej szkole impreza Mikołajkowa. Na początku – krótko o Barbórce. Zolyty – jak to się robi na Śląsku. Następnie konkurs scenek kabaretowych. W szranki stanęli przedstawiciele poszczególnych klas. Jako pierwsi wystąpili uczniowie klasy Ia. To był Mikołaj „za najniższą krajową” – i do tańca i do interesów. Miał okazję zobaczyć jak jest w szkole średniej. Następnie klasa IIa. Było nieziemsko. Sporo nerwów na najniższym poziomie i humoru – na najwyższym. IIIa – garderoba „po ślonsku”, czyli lekcja śląskiego w 45 minut. Uwaga. W scence wzięli udział wszyscy nauczyciele! Klasa IVa przedstawiła krótką prezentację dotyczącą śląskich słówek, zaś klasa IVb przygotowała scenkę, która również dotyczyła tematyki szkolnej. Następnie przedstawiciele poszczególnych klas mieli zadanie, które dotyczyło przedstawienia Świąt na Śląsku. Przedostatni był pokaz mody. Finał stanowiła Familiada – Nauczyciele vs Maturzyści. Okazało się, że zabawa była przednia i każdy na widowni miał „swojego” faworyta. Oczywiście wygrali… tego dnia lepsi. W przerwie można było usłyszeć szkolny zespół „Ro”. Rywalizację Mikołajkową wygrała klasa IIIa. Drugie miejsce zajęła klasa Ia. Trzecie - IVb. Zapraszamy do galerii - Mikołajki

Uczniowie trzech klas technikum hotelarstwa gościli w Altus Hotel Prestige**** w Katowicach. Mieli możliwość oglądania obiektu po zmianach związanych z remontem. Lokalizacja budynku sprawia, że pobyt w ścisłym centrum miasta pozwala na korzystanie ze wszystkich atrakcji. Prowadzący oprowadził grupę przez poszczególne piony hotelowe. Obiekt klasy biznes posiada centrum konferencyjne na powierzchni 600m2, ze sprzętem audio-wizualnym. Proponuje bufet kawowy. Goście mają zapewniony wysoki standard pokoi zlokalizowanych od 19 do 26 piętra. Największym i najbardziej unikatowym atutem hotelu jest otwarty na 27 piętrze i powierzchni 650 m2 koncept 27th Floor, gdzie serwowane są śniadania, obiady, lunche. Widok panoramy miasta z czterech stron robi ogromne wrażenie. Nie brakuje również zaplecza sportowo-rekreacyjnego z siłownią, kortami do squasha oraz miejsc parkingowych na trzech poziomach. Młodzież uczestniczyła w niecodziennej lekcji łączącej wiele aspektów związanych z aranżacją najwyżej położonego hotelu, w którym ogromną rolę odgrywa oświetlenie, standardem obsługi gości, zakresem świadczonych usług. Przede wszystkim to doskonałe doświadczenie obserwacji osób zatrudnionych na różnych stanowiskach w poszczególnych pionach hotelu. Branżę hotelarską tworzą ludzie z pasją dbając o pełne zadowolenie gości. Naszą wycieczkę zobaczycie w galerii.

 

Rozpoczęliśmy kolejny rok liturgiczny okresem Adwentu, czyli radosnego oczekiwania na przyjście Pana. Chociaż to początek roku, to myślimy o końcu, o ponownym przyjściu Chrystusa w chwale. Słowo Boże zachęca nas do postawy czujności i gotowości. Ale nie ma ona być przepojona strachem, czy niepokojem, lecz radością i oczekiwaniem.

Czekamy na przyjście Jezusa. Ktoś może powiedzieć, że się ociąga, że minęło już ponad 2000 lat i jeszcze nie przyszedł, więc pewnie i nie przyjdzie w najbliższym czasie. Tego nie wiemy na pewno. Mając chociaż odrobinę ufności w Boga, możemy Mu zaufać, że wybierze najodpowiedniejszy czas. Przyjdzie w najwłaściwszym momencie i nie na pewno się nie spóźni. Czas wybrany przez Niego jest najlepszym czasem.

Adwentowe oczekiwanie można porównać do oczekiwania na powrót ukochanej osoby. Nie towarzyszy temu ani lęk, czy niepokój, ale radość na zbliżające się spotkanie. To oczekiwanie wypełniamy szczególnymi przygotowaniami. Chcemy, aby moment spotkania był wyjątkowy i wyrażał możliwie najpełniej naszą dotychczasową tęsknotę. Czas Adwentu jest właśnie takim okresem przygotowania na zbliżające się spotkanie z Panem. Podejmujemy refleksję nad naszą wiarą i codziennym oczekiwaniem na Jezusa. I tu pojawia się bardzo ważne pytanie: czy czekam na Jezusa? Czy myślę o spotkaniu z Nim? Z tymi pytaniami związane są jeszcze inne: czy potrafię czekać? Skoro tak długo nie przychodzi, to może przestałem już na Niego czekać? Może sprawy codzienne zagłuszyły we mnie myśl o ponownym spotkaniu z Jezusem?

Bóg, który jest spełnieniem człowieczego adwentu zaprasza nas do tęsknoty za Jego głosem, zaprasza nas do akceptacji Jego woli w naszym życiu. Ale w tym przeszkadza nam otrzaskanie się z adwentem. Przecież to nie pierwszy i nie ostatni adwent w moim życiu - rok, dwa, dwadzieścia lat temu też był adwent, też paliła się roratka w świątyni, też śpiewaliśmy pełne tęsknoty pieśni za Bogiem, okazja do spowiedzi, przecież niebo się nie zawali, jeśli ten czas przeżyję tak jak każdy inny w ciągu roku - za rok znów będzie adwent, więc po co mam rezygnować, po co mam się poświęcać, po co mam się trudzić. Otrzaskanie z tym co święte - prowadzi do braku wrażliwości na głos Boga samego. Czy podejmiesz dziś wezwanie by stać się człowiekiem adwentu?